Türk Edebiyatının Mütefekkiri Sezai Karakoç Vefatının Ardından Anılıyor
Hayatını “Diriliş Nesli” olarak adlandırdığı yeni gençliğin yetişmesine adayan şair, yazar ve mütefekkir Sezai Karakoç, vefatının üzerinden geçen 5 yılda Türk edebiyatı ve fikir hayatındaki derin izleriyle anılıyor. Dünya savaşlarından yenik çıkan İslam dünyasının yeniden uyanışını amaçlayan Karakoç, “diriliş” kavramı etrafında zinde bir bilinç oluşturmayı hedefledi.
22 Ocak 1933 tarihinde Diyarbakır’ın Ergani ilçesinde dünyaya gelen şairin babası tarafından verilen adı Muhammed Sezai olmasına rağmen nüfusa Ahmet Sezai olarak kaydedildi. Çocukluk ve ilk gençlik yıllarını Ergani, Kahramanmaraş ve Gaziantep’te geçiren Karakoç, ilkokulu 1944’te Ergani’de, ortaokulu 1947’de Kahramanmaraş’ta, liseyi ise 1950’de Gaziantep’te bitirdi. Aynı yıl kazandığı Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinden 1955 yılında mezun oldu.
İlk şiiri “Sabır”ı 1950’de Büyük Doğu dergisinde yayımlayan Karakoç, 1951’de Hisar dergisindeki “Rüzgar” şiiriyle dikkat çekti. Türk edebiyatının en bilinen eserlerinden biri olan “Monna Rosa”nın ilk bölümü ise 1952’de Mülkiye dergisinde okurla buluştu. 1955’te Maliye Bakanlığında memuriyete başlayan şair, 1956’da maliye müfettiş yardımcılığına, 1959’da ise İstanbul’da gelirler kontrolörlüğüne getirildi. Görevi dolayısıyla Malatya, Mardin, Diyarbakır, Kırşehir, Bursa, Aydın, Balıkesir, Ağrı, Ankara, Kilis ve Urfa gibi Anadolu şehirlerini gezerek coğrafyayı ve insanını yakından tanıdı.
İlk şiir kitabı “Körfez”i 1959’da yayımlayan Karakoç, 1960’ta “Diriliş” dergisini çıkarmaya başladı. Çeşitli kesintilerle Şubat 1992’ye kadar yayımlanan dergi, Doğu ve Batı düşüncesini buluşturan önemli bir mecmua oldu. Askerlik görevini 1961’de Ağrı’nın Karaköse ilçesinde yedek subay olarak tamamlayan Karakoç, 1962’de ikinci şiir kitabı “Şahdamar”ı yayımladı. Fikir çalışmalarına bütçe ve zaman ayırmak amacıyla 1965’te memuriyetten istifa etti, 1971’de yeniden döndüğü memuriyetinden 1974’te kesin olarak ayrıldı.
Edebiyat ve düşünce hayatında dönüm noktası olan 1967’de “Hızırla Kırk Saat”, “İslam’ın Dirilişi”, “İslam Toplumunun Ekonomik Strüktürü” ile “Yunus Emre” incelemesi yayımlandı. Bunu 1968’de “Sesler”, “Taha’nın Kitabı”, “Kıyamet Aşısı” ve “Mehmet Akif” izledi. Ardından 1974’te “Çağ ve İlham” ile “Ruhun Dirilişi”, 1975’te “Zamana Adanmış Sözler”, 1976’da “Diriliş Neslinin Amentüsü”, “İnsanlığın Dirilişi” ve “Yitik Cennet” kitapları okurla buluştu. “Ayinler” 1977’de, “Meydan Ortaya Çıktığında” 1978’de, “Diriliş Muştusu”, “Makamda” ile “Leyla ile Mecnun” ise 1980’de yayımlandı. Poetik yazılarından oluşan “Edebiyat Yazıları I” kitabını 1982’de, “Ateş Dansı”nı 1987’de çıkaran şairin son şiiri “Ağustos Böceği Bir Meşaledir” 1988’de yayımlandı.
Çeşitli müstear isimler de kullanan Karakoç, Türkiye Yazarlar Birliği tarafından 1982’de “Yılın Hikayecisi”, 1988’de ise “Yılın Üstün Başarılı Kültür Adamı” seçildi. Siyasi alanda varlık göstermek için 1990’da Diriliş Partisini kuran şair, partinin iki kez üst üste seçime girmemesi gerekçesiyle 1997’de kapatılması üzerine siyasi faaliyetlerine ara verdi ve 2011’de partiyi yeniden kurdu.
Dergilerde yıllar önce yer alan “Monna Rosa” eseri, dergilerde yayımlanmasının üzerinden yaklaşık 47 yıl geçtikten sonra ilk kez 1998’de kitap olarak basıldı. Şiir birikimini 2000 yılında “Gün Doğmadan” adlı kitapta topladı, 2004’te ise oruç yazılarından oluşan “Samanyolunda Ziyafet”i yayımladı. Hayatı boyunca MTTB Milli Hizmet Armağanı, Gümüş Hürriyet Madalyası, World Academy of Art and Culture Ödülü, Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü ile Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü dahil çok sayıda ödüle değer görüldü.
Kaynak: TRT Haber ·


